Gusto ko, pero di ko magawa.

Ang dami kong gustong iblog. Ang dami ko pwedeng iblog. Ang dami lang talaga.

Pwedeng tungkol sa pagtapos ng thesis namin, pwede din namang tungkol sa nalalapit kong graduation. Ang daming topic sa isipan ko pero hindi ko alam kung paano ko ito isusulat. Ang daming magagandang nangyayari sa buhay ko ngayon pero wala man lang akong maiblog kahit isa dito.

Gusto kong magblog, pero di ko magawa.

Don't date a programmer!

The Valentines day for 2011 is just a Monday away. Do you have a date? Or do you ever experience dating a programmer? Somewhat like a computer scientist. Why try to date one?

Don't date a programmer.

Programmers are geeks. They are nerds. They are anti-social. They are hackers and will just hack your Facebook account. They are self centered. They spent their whole time in front of a computer, typing some weirdo code. They end their line with a semicolon. They are just plain weird.

But if you still insist and want to take the risk, do some adventure and try it. Try and date a programmer!

Maybe it is an adventure, because a programmer, a computer scientist is no ordinary person. Yes, maybe they are geeks and nerds, but have you ever heard of Chuck?

He's a nerd, just do the math.

Programmers think outside the box. They use their critical thinking skill to formulate some algorithms. It definitely needs going out of the box to do it. Thus it solves the problem of cliche. They are wild thinkers and can execute an outside of the box move. A move that is new to the eyes, definitely not a cliche. Who says proposing using a game is overused?

If thinking outside of their box is not enough, how is thinking inside the other box? How about thinking inside your box? Programmers need rigorous testing for their programs to work well. To do it, the programmer must simulate the position of the projected user and use their program. It is thinking like the other person.

With it, that programmer can see things in your perspective. A perspective different from his, but he will definitely understand the way you think.

They also understand the concept of strict rules. Programmers need to have the correct syntax in their program for it to compile and run. They understand how important rule is and not following it can lead to a bad result.

Unlike some people, they also know that a certain "if" word exist and it can always be there. They know that some things or event might not happen with that "if". Life is full of uncertainty and you will never know what will happen next. When an "if" event happen, they know how to accept it.

Everything happens for a reason, and programmers know it. Every effect has a cause, and every cause has an effect. A small problem that is disregarded might be a bigger problem and may affect later. A problem ignored, is not a problem solved. Programmers also know that perfection is such an impossible to achieve. Because they know, that even though their program is well made, sooner or later, a bug will appear. A problem that needs an update to fix. A problem is better solved than ignored.

Computers do not understand the language of the people, but the programmers can understand the language of the computer. Programmers are flexible. Try to date a programmer and you will not have a hard time fitting in, because they will understand you with ease.

Simple things are appreciated by programmers. And they do not take it for granted. It is because the programs made by them are somewhat taken for granted. The simple interface of the program is just a mask to a much more inside. The complex code that is written by the programmers is hidden to the user unlike the wires and circuits of engineers that can easily be seen by naked eye.

Yes, those are some qualities of a programmer. Programmers that are sometimes stereotyped by misconceptions.

But the fact is, programmers are really cool. Try to date one.

I am a programmer.

Inspired by this post and this post.

Para kanino?

Para kanino nga ba ako bumabangon?

O kaya naman para saan naman ang aking pagbangon?

Madaling tanong. Mahirap na sagot.

Hindi ko akalaing pwede pala. Hindi ko naisip na ganun pala. Hindi ko lang talaga alam.

Na magkaroon ng isang madaling tanong, ngunit mayroong mahirap na sagot.

Isipin niyo. Naisip niyo na ba na may ganun pala? O dahil sa akin lang, kaya niyo naisip na may ganun pala.

Kahit ano pa man, tama ang nabasa niyo. Madali ang tanong. Mahirap na sagot. Pero teka muna, hindi ba kapag madali ang tanong ay madali na rin itong sagutan?

Paano mo ba masasabing madali ang tanong?

Ako, nasasabi kong madali ang tanong kapag nabasa ko ito at alam ko na ang sagot. O kaya naman konting isip lang ay alam ko na agad. Hindi ba ang dali nga naman ng tanong kapag ganun?

Pero kanina, sa aming subject na INTFILO. Na kung iisipin niyo parang ginawa ko kagabi, ay parang Introduction to Filipino lang kung pahabain. Pero hindi.

Ito ay Introductory Philosophy. Pero bakit FILO? Filosophy?

Kanina... May mga pinasagutang mga tanong na kung masagutan mo lahat ay pwede ka ng hindi pumasok. Pasado ka na, perfect pa. Auto kwatro sa first day of class.

Madali? Oo.

Mahirap? Oo.

Madaling tanong. Mahirap na sagot.

At dahil nauuso naman ang SAMPLE dahil sa Showtime, magbibigay ako ng konting tanong.

All students are smart. Are there students?

Ang dali ng tanong diba? Sinabi na nga na ang lahat ng studyante ay matalino. Tapos tinanong kung mayroong studyante. So pag kabasa mo palang, alam mo na agad ang sagot. Madali nga ang tanong diba?

Pero, may studyante nga ba? Sinabi bang meron?

Isa pa...

There is no lion in this room. So where is the lion?

Nasa zoo naman diba? O kaya naman nasa safari. Pwede rin naman sa forest. Diba diba?

Pero naisip niyo ba kung may lion nga ba talaga? O inisip niyo lang na meron dahil sinabi ko ito sa inyo?

Minsan may mga pagkakataon na ang dali dali ng isang tanong na kayang kaya mo itong sagutin kahit nakapikit, natutulog, o may kausap ka. Pero minsan din, ang mga madadaling tanong ay hindi laging madali ang sagot. Hindi rin naman lahat ng madaling gawin ay madaling tapusin.

Tatanungin ko ulit kayo ngayon...

Ang hirap nitong tanong ko diba?

Nasagutan niyo? Ede madali!

Weirdo man, pero kung iisipin ay may sense din. Hindi lahat ng walang kwenta ay walang saysay.

Ranking a semordnilap

Ever heard of semordnilap? As Wikipedia says, semordnilap is also known as volvogram, heteropalindrome, semi-palindrome, half-palindrome, reversgram, mynoreteh, reversible anagram, word reversal, or anadrome. It is basically a word that spells another word backwards.

What's cool about it?

Semordnilap spells Palindromes in a mirror. It is Palindrome when spells backward.

Semordnilap, as differs in palindrome, forms two different words. Two different words in one set of letters. Basically, they are both equal in the sense of word length. But frequently in computer science or programming, words must be treated to have a mathematical value.

As defined, semordnilap forms two different words and obviously, they both have different mathematical value. But how will semordnilap be ranked?

It is easy. Alphabetical order. The conventional way. Which ever comes first, must be first and always be first.

So let's take an example. Peek and Keep are words that are semordnilap with each other. So which ranks first? Which must be treated first? And as we all know...

K is always first than P.

K comes first in alphabetical order than P.

Thus, when ranked, Keep will come first than Peek. And it will always be like that if alphabetical order is in.

But if not the conventional way is used, the ranking might be different. Peek might comes first than Keep. It is just based on the ranker's own perspective.

Hey, it might be alphabetical order in descending order is what the ranker prefers much. And we can't do anything about it. :)

But again, semordnilap. Two different words. One set of letters. But one must rank higher than the other.

May tanong ako.

Alam niyo ba ang paradox? Ayon sa Wikipedia.org...

"A paradox is a true statement or group of statements that leads to a contradiction or a situation which defies intuition."

Isa sa mga nakaka mindfuck na paradox na nabasa at nasabi ko sa mga kaibigan ko ay eto:

"Kapag ba sinabi ni Pinocchio na nag sisinungaling siya, ay hahaba ang ilong niya?"

Alam nating lahat na humahaba ang ilong ni Pinocchio kapag siya ay nagsisinungaling. Pero paano nalang kung sinabi niya na nagsisinungaling siya? Kung nag sisinungaling nga siya, dapat ay hahaba ang ilong niya. Pero kung hahaba ang ilong niya, ibig sabihin totoo nga na nagsisinungaling siya. At dahil nag sasabi siya ng totoo, di dapat hahaba nag ilong niya. AY EWAN. Ang hirap isipin. Ang hirap alamin. Di natin alam ang sagot.

Tapos may isa pa siyang paradox...

"Ano ang mangyayari kapag sinabi ni Pinocchio na hahaba ang ilong niya?"

Teka, ano nga ba? Kapag totoo ang sinasabi niya, hindi siya nag sisinungaling at hindi hahaba ang ilong niya. Pero ang sinabi niya ay hahaba ang ilong niya at kung nag sisinugaling nga siya, hahaba ang ilong niya.

NAKAKALITO ANO? ANG HIRAP ISIPIN. Ano nga ba talaga?

Dreams are not enough. Action must follow.

I seldom read long articles or posts, but this blog post that I recently stumbled is different. The title "That Advice Saved My Life" is very catchy. It is about people who always procrastinate.

Six years ago he walked into my dorm room on the verge of tears.

“I can’t take it anymore!” he groaned. “I’m just running in place! I aim. I sprint. I leap. I fall. I get nowhere. Nowhere!”

His desperate eyes stared into mine, hoping… searching for an answer.

Read the whole post here. It is such an inspiring post. And maybe, it can also save your life.

Because of that post, I just thought of a quote...

"Dreams are not enough. Action must follow."

Maganda...

Ang hirap mag kagusto sa maganda.

Daming nakapaligid, daming kakompetensiya.

Pero a real civilized person doesn’t go with the crowd, sabi nga ni Dr. Hila.

Kaya sa pangit ka nalang pumunta.

At akin na ang maganda!

A poem in a minute. :D

You can change the word "maganda" to any name that ends with 'a'.

PS. Know more about Dr. Antonio Hila here.

Crush - Isang ambigous na salita.

Crush, ito ang isa sa mga salita na nalaman ko sa simula palang ng aking pag-aaral, na ang ibig sabihin ay pag hanga. My frist ever known crush is noong Kinder pa ako. And I think I still know her name, but not her looks. Through the years, nalaman ko na normal lang pala ang may crush at hindi dapat ito ikahiya. At kapag tinanong ka ng mga kaibigan mo kung sino ang iyong crush at sinabi mong wala ay hindi sila maniniwala. Sasabihan ka pang sira!

Bakit mo nga ba sasabihing wala? Eh meron naman talaga diba? Hindi naman siguro sa kinakahiya mo ang crush mo diba? Kaya nga crush mo, kasi okay siya sayo. Hmmm, siguro dahil natatakot kang malaman niya. At hindi mo alam ang gagawin niya pag nalaman iyon. Baka layuan ka kasi eh noh? Tama tama.

Pero habang tumatanda ako, dumarami ang nalalaman kong definition ng crush. Ang crush pala ay iba sa tingin ng ibang tao. Hindi pala ito tanging pag hanga lang na tulad ng definition ko. Ayaw kong mag generalized, pero karamihan ng mga kilala kong babae ay hindi lang pag hanga ang definition ng crush.

Para sa akin

Para malaman natin ang pagkakaiba, sasabihin ko muna ang definition ko ng crush. At sa tingin ko ay ito rin ang definition ng aking mga lalakeng kaibigan. Ang crush ayon sa kanina ko pang definition ay pag hanga lang. Meaning, kung may nakita akong babaeng maganda, crush ko na siya. Kahit di ko pa siya nakikilala basta may gusto akong katangian niya, crush ko na siya. Dahil nga hinahangaan ko lang ang katangian niya na yun. Simpleng simple lang diba. Para bang eye candy lang.

Para sa babae

Ayon sa mga kakilala kong babae, ang crush sa kanila ay yung tipong type mo. Para bang ang mga qualities ng type mong lalake ay nasa kanya na. At isa pang malupit na nalaman ko sa kanila ay kapag may girlfriend na ang crush nila... Ay hindi na nila crush! Bakit? Respeto daw yun. Ooooh.

Para sa akin kasi, ang definition na yun ay like na. Or gusto mo na. Girlfriend or boyfriend quality na sa madaling sabi. At hindi na tanging pag hanga lang.

Sa ngayon, base sa aking definition ko, marami akong crush, as in marami. Pero base sa definition ng isang babae, ang crush ko ay wala pa atang lima. Well, kahit sabi nila na isa lang daw dapat ang crush, di talaga eh. Di ko mapigilang magkaroon ng mahigit sa isa.

Sa huli, baka ang mga babaeng kilala niyo ay iba rin ang definition ng crush compared sa inyo. Kaya minsan, ingat ingat lang sa pag sasalita o sa pag gamit ng term. Baka kasi kung ano pa ang masamang mangyari.

Ngayon, ang crush ay isa ng ambigous na salita.

Foundation

Kanina, habang pauwi ako, ay napaisip ako. May nakita kasi akong couple at ang ganda ganda talaga nung babae.

Alam niyo ang naisip ko?

"Paano kaya niya napasagot ang isang high-level na babae kahit siya ay isang mid-level na lalake lang tulad ko?"

Sinagot ko rin naman ang tanong ko. Sa katunayan, dalawa pa nga ang sagot kong naisip eh.

Time + Friendship

Unang sagot kong naisip ay time + friendship. Bakit ito naisip ko? Dahil ito ang talagang inaapply ko. Sa katunayan ay inaapply ko ito ngayon. Maganda kasi ang foundation kapag dito nag simula. Pero may downside ito. Maganda nga ang foundation mo. Puro foundation lang naman. Maaaring mapunta ka sa maling direksyon. Sa halip na mapunta ka sa direksyon ng pagmamahalan ay mapunta kayo sa direksyon ng pagkakaibigan. At yan... Ang kinakatakot ko ngayon. Baka dahil sa time + friends method ay walang marating ang love life ko.

Lakas ng loob

Pangalawang sagot ko na naisip ay ang lakas ng loob. ETO ANG WALA AKO! At eto daw ang kailangan ko. Sabi nila, may foundation na daw akong nakatayo. Kaya na. Pero hindi ko pa tinatayuan ng bahay. Siguro ang nakita kong lalake ay may sapat na lakas ng loob para umamin sa babae tungkol sa nararamdaman niya. At maganada lang ang kinalabasan ng kanyang pag amin. Kasi, kaya wala akong lakas ng loob ay natatakot ako sa pwedeng mangyari. Na baka ang gusto mo ay mawala nalang bigla sayo. Hindi maganda yun diba.

Sa buhay, ang tao ay laging may choice, laging may pagpipilian. Hindi pwedeng sabihin na wala ka ng magagawa, dahil sa una palang, ay marami ka ng pwedeng gawin.

At pag sa bandang huli ay wala kang nakuha o napala, hindi mo rin pwedeng sisihin ang iba sa naging resulta.

Ganito ako mag isip.

Minsan sa aking buhay nagiging makata ako. Minsan, kung ano ano nalang ang naiisip ko. Minsan, kung ano ano nalang ang nasasabi ko. Masasabi ko na ako ay magaling sa pagkokonek konek ng mga bagay bagay. Kahit malayo pa ito, pag ako ay nasa mood, magagawan ko ng paraan mairelate siya sa isa.

Ngayon, naisip ko na ilagay dito ang ilan sa mga aking naiisip. Ito ang aking mga naisip nung mga nakaraang buwan.

"What is love?

Love is a gravity that exists on human.

It is a feeling of intense attraction of a human to another."

---------------------------------------------

"Sasagutin mo rin naman pala ako, bakit hindi pa ngayon?

Isang kagaguhang tanong!

Dahil parehas lang yan sa...

Mamamatay ka rin naman pala, bakit hindi pa ngayon?

May mga bagay kasi na kailangang hintayin o di dapat madaliin.

Dahil may tamang oras sa bawat bagay na iyong nais gawin."

---------------------------------------------

"FACT

- Forget the past.

- Accept the present.

- Change the future.

- Then smile. :)

Live with the FACT."

(bumenta 'to sa Tumblr at nagpataas ng tumblarity ko dati)

---------------------------------------------

"Pwede ba akong mag goodnight sa iyo?

Kahit alam kong umaga na?

Mapansin mo lang ako."

---------------------------------------------

"Bakit ganito ang buhay?

Dahil ang buhay ay isang salita galing sa dalawang ingles na salita. ang Burden at Happy.

Tingnan mo mabuti, tama diba?

Kaya sa bawat buhay ay may burden o paghihirap. Pero sa bandang huli naman nito ay may happy o kasiyahan.

Kaya harapin nalang natin ang paghihirap dahil sa huli ng buhay ay may kasiyahan."

---------------------------------------------

"Matamaan at masaktan ka man sa puso, wag kang mag alala. Puso lang yan, malayo sa bituka. Di ka mamamatay jan."

---------------------------------------------

"Kung pumapasok ka kasi para lang mag-aral, talagang hindi ka mag eenjoy. Pero kapag pumapasok ka para mag-aral at makita ang mga magagandang babae sa school, siguradong enjoy yun."

---------------------------------------------

Guy: Hello World!

Girl: Ang nerd mo. Alam mo yun?

Guy: De, ikaw kasi ang mundo ko. Kaya ako nag hello sayo.

---------------------------------------------

Girl: Asa ka naman.

Guy: Asa ako?

Girl: Oo, asa isipan ko.

Guy: Ayyy. So ikaw rin pala asa.

Girl: Oh?

Guy: Asa puso ko.

---------------------------------------------

"Alam mo yung sayang?

Ito yung nasayo na ang bola,

libre ka na para itira,

pero nagdribble ka pa,

at naagaw naman nila.

Sayang diba?

Nasayo na, nawala pa."

---------------------------------------------

"Kung walang mali sa mundo, ang lahat ng tao ay bobo.

We learn from our mistakes.

Paano tayo matututo kung walang pagkakamali?"

---------------------------------------------

"Mahal kita.

Simpleng salita,

Na alam ng kahit sinong bata.

Ngunit bakit ang hirap sabihin sa kapwa?

Dahil ba natatakot ka,

Na ang kapwa ay mawala nalang bigla?"

---------------------------------------------

"Lahat ng problema sa math may solusyon. Pero hindi lahat ay kayang isolve ng mag-isa lang. Kaya nga may calculator, para tayo tulungan sa mga problemang hindi natin kayang isolve ng mag-isa." (Calculator = Friend)

---------------------------------------------

"Ang paghahanap ng true love ay parang binary search algorithm lang. Mabagal at matagal man, makakakita at makakakita pa rin."

---------------------------------------------

"In making decisions, we just do not look at the current moves, but we also need to take note of the effect of that moves."

Nabasa niyo na lahat? Ganyan talaga ako kapag nagkakaroon ng pagkakataong mag isip ng malalim.

If abstract painting is an art...

There is something we call as abstract painting in art, where we just can't simply understand the point of the painting. And I think, it requires a special skill, or intelligence to view it the way the painter want us to view it.

For short, ABSTRACT PAINTING IS HARD TO UNDERSTAND. But still, it is called as an ART.

So why many we hate the so called Jeje language? Ha? BhaK3hTz p0wHz aHyAhw n3u zA kAn3hLaH?

• Jeje language is hard to understand, just like an abstract painting.
• Jeje language requires special skill (Yes, SPECIAL) to understand, just like an abstract painting.

So if abstract painting is an art in paintings, why can't we call the Jeje language as an art in languages? And just appreciate it.

If there is an abstract in paintings...

There is a jeje in languages.

Jeje is an ART IN LANGUAGES.

Let's just appreciate it.

ALRIGHT?

Pwede bang manligaw?

Pwede bang manligaw?

Pwede ba kitang ligawan?

Tanong na sa tingin ko ay matagal tagal ko nang hindi nagagamit, isang tanong na minsan ko pa lang nagamit, at isang tanong na sa tingin ko ay matagal tagal ko na ulit magagamit. Hindi ko nga rin sigurado kung ito'y magagamit ko ulit.

Baka naman naisip niyo na wala na akong balak mag asawa kaya hindi ko na magagamit ulit ang tanong na iyon. Hindi. Hindi ko lang alam kung dapat ko pa bang itanong ito kapag gusto ko ang isang babae.

Mga babae, ano sa tingin niyo? Dapat bang itanong ng isang lalake kung pwede ba silang manligaw o hindi?

Pero paano pag nagtanong ang lalake at ayaw niyo naman pala? Alam niyo ba ang mangyayari? Nasa lalake din naman yun diba? Kahit ayaw nung babae na magpaligaw, merong mga lalake na nandiyan parin, nangungulit. Meron pa nga nagsasabi...

"Hihintayin nalang kita."

Ang epic diba? One boy, waiting for a girl to be ready.

Well, sa drama lang yan.

Kahit may kilala ako na isang lalake na naghintay talaga ng 14 years para maging ready ang babae, tingin ko parin ay walang kwenta ang paghihintay ng isang lalake sa isang babae. By experience.

Ulit, mga babae, dapat bang tanungin ng mga lalake kung pwede silang manligaw?

Isipin niyo ulit, pwede din nating irephrase ang tanong. Pwede natin gawing... "Pwede ba kitang mahalin?"

Kasi sa tingin ko ganun yun eh, kapag tinanong ka ng isang lalake, dapat mahal ka niya. At tapos, hindi ka pumayag, para na ring sinabi mo na hindi ka niya pwedeng mahalin. Isipin niyo, tama naman ako diba?

Nagtanong tanong din ako sa mga babae kong kaibigan, at ang sabi nila... Dapat daw tanungin muna sila kung pwedeng manligaw. Dahil daw paano sasagutin ng isang babae ang isang lalake kung hindi nila alam na nanliligaw na pala. Takot sila mag assume.

Well, may point sila. Pero minsan, kaya ayaw magtanong ng lalake kung pwede siya manligaw dahil may takot din siya. Takot na hindi pumayag ang babae at takot na mag iba ang turingan nila sa isa't isa.

Parehas na may takot. Pero kapag ang takot ng kahit isa ay mawala, alam ko, may love story nanaman na maisusulat.

Kaya ako, takot din ako. So ano plano ko? Ganun parin, hindi ako magtatanong kung pwede ako manligaw. Hahayaan ko nalang ang babae na malaman ito.

Kung medyo malas malas ako at hindi ito mahalata, saka ko palang sasabihin.

Pero hindi ako magtatanong.

Magsasabi ako...

"Ligawan kita ah!"

Wala na siyang magagawa... Hindi ito patanong, kaya hindi siya makakasagot. Ito ay pagbibigay alam lang.

Sana appropriate...

Sana may mag tanong nalang...

"Pwede mo ba akong ligawan?"

Bestfriend of opposite sex.

Bago ako pumasok ng college, sinabi ko sa sarili ko, hindi muna ako magkakagirlfriend pero kailangan magkaroon ako ng bestfriend. Bestfriend na babae, na masasabihan ko ng aking mga problema, hinanakit, damdamin at nalalaman.

Pero bakit babae ang gusto ko maging bestfriend?

Isipin niyo ang isang sitwasyon na kayo ay naiiyak iyak na sa iyong mga problema. At ang taong laging nandiyan ay ang iyong bestfriend, na isang lalake. Siya ba ang iyong pupuntahan para iyakan? Para yakapin? Hindi ba parang ang badiiiiiiiiiing nun? Hindi magandang tingnan, hindi magandang pakinggan.

Kaya lang, nalaman ko, it is not easy to have a bestfriend of opposite sex. Marami palang pagsubok ang madadaanan nito.

Oo, madali ngang sabihin na, "Oy! Bestfriend na kita ah." Pero is it that easy to treat each other that way? Sabi nga sa akin ng isang kaibigan,

"Para masabi mong bestfriend mo ang isang tao, nangangailangan ito ng panahon. Hindi naman pwedeng mag bestfriend na kayo agad."

Yan, sige, mag bestfriend na kayo. Magkakilala na kayo ng may katagalan. Nasasabihan mo na siya ng mga gusto mong sabihin. Alam na niya ang iyong mga sikreto. Tanggap na niya ang iyong mga pagkakamali. May malasakit na siya sayo. At hindi ka na niya iiwanan sa oras ng kagipitan. Oo, mag bestfriend na nga kayo.

Pero wait... Parang may mali. Mag bestfriend nga lang ba? O mag boyfriend na?

Kasi, open ka sa kanya, kilala ka niya, tanggap ka niya, he cares for you at he is always there for you. Kulang nalang, sabihin niya... "I love you." Baka nga nasasabi na niya sayo yun at hindi mo lang pinapansin.

Dahil sa sobrang closeness niyo sa isa't isa. Diba, hindi maiiwasan ang magkagusto rin kayo sa isa't isa. Okay sana kung talagang may gusto ang isa't isa. Eh paano kung one way lang? At ang isa ay bestfriend lang talaga ang turing sayo. Diba ang sakit nun?

Hindi mo masabi ang tunay mong nararamdaman dahil natatakot ka na baka mag iba ang turingan niyo sa isa't isa. Ang weirdo diba, ang taong nasasabihan mo ng lahat ng iyong nararamdaman sa ibang tao, ang siyang hindi mo masabihan ng nararamdaman mo sa kanya.

Pero meron din namang matapang, na kayang sabihin ang tunay na nararamdaman. Kaya lang, kapag ikaw ay matapang, pwede kang icategorize sa malas, maswerte o mas maswerte.

• Malas - Sinabi mo ang iyong nararamdaman, at ang naging epekto ay nailang siya at nagbango pa ang turing niya sayo.
• Maswerte - Sinabi mo ang iyong nararamdaman, at walang nagbago. Mag bestfriend pa rin kayo.
• Mas maswerte - Sinabi mo ang iyong nararamdaman, at kahit one way lang, ay binigyan ka niya ng chance para mapatunayan ang iyong sarili at gawing two way na.

Diba tama ako, ang hirap magkaroon ng bestfriend na iba ang kasarian, maraming pwedeng mangyari. Hindi natin na alam, baka ang bestfriend mo pala ang iyong magiging asawa.

May naiisip ka ba? May gusto ka bang sabihin? Mag iwan ng comment!

Ang love, parang kamatayan lang.

Dahil malapit na ang Valentines, ang post ko ngayon ay about love.

Kanina, naisip ko bigla ang isang tanong ng aking kaibigan,

"Jolo, bakit ayaw mo pang magkaroon ng girlfriend?"

At naalala ko, ang sagot ko noon ay hindi pa ako handa.

Tapos, bigla ko naisip ngayon na ang love pala ay parang kamatayan lang.

Bakit?

Dahil ang love dumarating yan sa hindi mo inaasahang panahon. Kahit ayaw mo, ay mangyayari at mangyayari din yan. Parang kamatayan lang diba? Kapag oras mo na, oras mo na. Wala ka ng magagawa dahil talagang ganyan ang buhay.

And if that is, so maybe LOVE is the opposite of DEATH.

Death brings sadness. Love gives you happiness.

Valentines Day is near. So what?

Valentines day is on Sunday, so what? It is just a day for couples to have a not so ordinary date. It is such a day that couples are waiting for. At eto rin ang araw kung saan ipinamumukha sa mga single na wala silang partner.

May isa akong kwento, isang kabutihan kong nagawa kanina, or let us say that it is a favor that asked to me. A girl, have a special gift to his boyfriend. That girl is not close to me, and I think, we did not talk with sense. But she texted me and asked me a favor. Pumayag naman ako sa favor na yun dahil kaibigan ko ang boyfriend niya. We met in a place and she gave me the gift. At sabi niya, sabihin ko daw sa boyfriend niya na "Wag kang iiyak ah!"

Me and my friend Excel managed to hide it from our friend, his boyfriend na kasabay namin mag lunch. In our computer laboratory, I give the gift to him and he was so surprised. Hindi niya ineexpect na sa kanya pala ang gift na yun. At ang luha niya ay namumuo na sa kanyang mga mata at gusto ng tumulo at kumawala.

Even though I do not have a partner on Valentines day, I know that I made someone happy in a week before Valentines.

After this, I realized that Valentines is not just for love and its meaning, it is not just for couples to date with each other, it is not for single to be aware that they are single...

But it is for everyone to make someone happy.

It is for someone to know that they exists and that somebody is there to give her love and happiness.

Deadlocks. It's not just a problem among computers, but also in life.

Deadlocks. If you will first here it, you may think that it is about the hair. No! It's not deadlocks. It's dreadlocks! Big difference.

Deadlocks, according to Wikipedia.org, is a situation wherein two or more competing actions are waiting to finish, and thus neither ever does. It is a common problem in computers but for me, I just think deadlocks can be one of the problem of life.

Why? To state an example, just like our prof gave to us, two cars got into a single way road, both do not want to go back, and so they will eventually get stuck.

With that example, I can see two things. Sacrificing, and selfishness.

I somewhat believe that "man is naturally selfish." And because of its nature, in the example above, no one will ever give way for the other. So how can they get out on the road. You just need to sacrifice. Such a simple word, so easy to say, but a very hard to do.

Sacrificing involves the act of losing something. But who wants to lose something? I think, no one.

With no one wants to lose a thing, sacrifice will not occur, selfishness will take place, and deadlocks will happen. It is a sad thing about life that even happens in a computer that is not even a living thing.

Yes, even computers, processes and algorithms can be compared to life. And they will experience problems just like with life. Nobody is perfect, so even them.

Gravitational Love?

NOTE: This is just an effect of my thinking. No research or something like studying is conducted.

As defined by Google, using define:gravity, gravity is the force of attraction between all masses in the universe. And based on the definition, gravity exists on all, even people. So people have this so called attraction to other masses.

So, for my question, is the human gravity mistakenly call as the vague and unexplainable word "love"?

So what if love is just an effect of human gravity?

Maybe people's feeling is so sensitive that they can feel even the weak human gravity.

Come to think of it, when people is in love, they tend to be attracted to somebody and want to be with them all the time. Maybe it is somebody's gravity that attracts and causing the effect of wanting to be with them all the time.

If that is, maybe Moon is in love with our planet Earth!

Just remembered a piece of INTROAI

I wish I could go back a term. Where formulating algorithms is the only problem. Where understanding A* is the only problem. Where connecting to MySQL is the only problem.

But I can't, I am still stuck in this term where paper works and paper works are the only things that matter most.

Hmmmm. RANDOM. :D I just remembered Minimax tree a while ago and while reviewing it into my mind, I stumbled upon a new quote of mine.

"Making decisions is a minimax tree with a O(life)."

- JPB

In making decisions, we just do not look at the current moves, but we also need to take note of the effect of that moves.

Depth limit? Hahahaha! It is up to you. :D But I really think that most decisions are taking up till depth 3. Till the effect of the effect of the current move. :D

Minsan talaga.

I don't know why I'm posting this here. Pero...

Minsan talaga masarap maging manhid.

No feeling felt at all.

"Matamaan at masaktan ka man sa puso, wag kang mag alala. Puso lang yan, malayo sa bituka. Di ka mamamatay jan." :D

- JPB